Οκ, ξέρετε τώρα πώς είναι τα ψιλικατζίδικα. Στους πέντε πελάτες, οι τρεις είναι για πληροφορίες και από τους τρεις, τουλάχιστον ο ένας θα κάνει τον ευγενικό ψωνίζοντας καμμιά τσίχλα. Παλιοκατάσταση αλλά τεσπα.
Εκεί όμως που τα βρίσκω μπαστούνια, είναι να απαντάω σε ερωτήσεις για διαμερίσματα που πωλούνται ή ενοικιάζονται. Εκεί, χάνω τον λογαριασμό. Γιατί είναι πιό εύκολο να πεις πού είναι η εφορία, ή το ΙΚΑ, αλλά αδύνατον να γνωρίζεις το status του κάθε διαμερίσματος στην γειτονιά.
Προχθές λοιπόν, μου τα χώσανε. Ήρθε ένας ιδιοκτήτης που προσπαθεί να νοικιάσει ένα διαμέρισμα παραδίπλα και με πήρε απ΄τα μούτρα.
- Καλά δεν το είδες; Ολόκληρη διαμερισματάρα, στον τρίτο όροφο και ακόμα να μου στείλεις ενοικιαστή; (τί λε ρε μπάρμπα;). Εγώ φταίω που είμαι πελάτης.
Κολώνα εγώ (εκεί στο «πελάτης», μου χτυπήσανε καμπανάκια και λέω να μην πω καμμιά μ..κία). Του ζήτησα συγνώμη που δεν το ΄χα δει και είπα να πάω παραδίπλα, να το δω έστω απ΄έξω για να είμαι και ενήμερη. Ψάχνω για «ενοικιάζεται», πουθενά. Τί έγινε ρε παιδιά, μας δουλεύει ο μπάρμπας; Αφού από μένα πήρε το ενοικιαστήριο. Ψάχνω στην κολώνα, τίποτα. Μ..κία, λέω θα τον ξαναρωτήσω.
Και σκάει σήμερα ο Tρισμέγιστος.
- Καλά κύρ τάδε μου, πού είναι το ενοικιαστήριο;
- Κολλημένο απ΄έξω.
- Μα, το ΄ψαχνα μία ώρα, ούτε εκεί, ούτε στην κολώνα είναι, μήπως σας το
βγάλανε;
- Όχι, ρε κορίτσι μου εκεί είναι.
- Καλά θα πάω να το δω.
Ξαναπάω σαν μ..κας και ψάχνω. Τα νεύρα κουρέλια. Το ενοικιαστήριο πουθενά. Και πώς κάνω προς τα πάνω το κεφάλι, παθαίνω ΤΟ ΣΟΚ. Πού το ΄χε κολλήσει ο φωστήρας; Έξω απ΄το μπαλκόνι του τρίτου ορόφου!
Αναδημοσίευση από το blog της Κωσταντίνας Δελημήτρου: psilikatzoy


